|
IT FRISSELGRIEN |
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
Ode oan Fryslân.
By de Feart lâns yn reidkragen makken wy tinten. Stikem! Seis klassen yn ien lokaal ien Master. Mei godstsjinst want dat moast. Fan Adam en fan Eva. De appel dêr't se net fan ite mochten. Fan Jezus en noch folle mear.
It húske efter it hûs. Swingelje foar wetter. Sunich waskje út lampetkanne mei kûm.
Tegearre sopjend troch griene greiden mei Omke lytse hân yn grutte hân.
In toersklok let -
Spartelje en sprongen meitsje yn'e mar lang ferlyn doe't der noch blyn fertrouwen en skjin wetter wie. Yn it kribeljend baaipak breide troch Muoike. Op 'e kyk mei selsûntspanner soargeleas op fergiele swart-wyt.
Rûk de geuren fan myn jeugd, lit it yntins yn my gean. Omfiemje it mei in ôfskiedstrien.
In toersklok let -
Rim
Sartori 1996/2009 |
|
|
Ode aan Fryslân.
Langs de Vaart in rietkragen maakten wij tenten. Stiekem! Zes klassen in één lokaal één Meester. Met godsdienst want dat moest. Van Adam en van Eva. De appel waarvan zij niet mochten eten. Van Jezus en nog veel meer.
Het hûske achter het huis. Zwengelen voor water. Spaarzaam wassen uit lampetkan met kom.
Samen soppend door groene weiden met Oom kleine hand in grote hand.
Een kerkklok luidt -
Spartelen en sprongen maken in het meer lang geleden toen er nog blind vertrouwen en schoon water was. In het kriebelend badpak gebreid door Tante. Op de kiek met zelfontspanner onbezorgd op vergeeld zwart-wit.
Ruik de geuren van mijn jeugd, laat het intens in mij gaan. Omvat het met een afscheidstraan.
Een kerkklok luidt -
Rim
Sartori 1996/2009 |
||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
